เรื่องราวที่จะเล่านี้เกิดขึ้นในโบราณกาล
ครั้งเมื่อเหล่าเทพสวรรค์ยังอยู่บนพื้นโลก
มังกรสวรรค์ตนหนึ่งมองลงมายังพื้นเบื้องล่าง
สงสัยใคร่รู้ในทุกสิ่งบนดินแดนนี้
มังกรค้นหาความจริงจากผู้คนทั่วไป
แต่หาได้เข้าใจไม่ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
นักกวีดีดเครื่องสายคู่กาย
และพิณแห่งสวรรค์ตอบรับเสียงนั้น
มังกรคือสายเลือดแห่งความใคร่รู้
และโบยบินอย่างสบายใจจนบัดนี้
เมื่อได้ยินดนตรี มันก็อยากจะร้องตอบ
เพียงเพื่อต้องการให้ผู้คน รับรู้ถึงสิ่งที่อยู่ในใจนั้น
กวีบรรเลงขับขานตำนานมังกร
ยุคแห่งความมืดจะกลืนกินดินแดนในไม่ช้า
เวลาที่เขี้ยวราชสีห์ล่มสลาย ธงวิหคไร้วี่แวว
มังกรแห่งความชั่วร้ายจะมาสู่ Mondstadt
กลืนกินมหาวิหารด้วยเงาแห่งความตาย
เสียงลมหายใจเศร้าสร้อยเกิดขึ้นในบทกวี
มังกรสวรรค์ได้ยินเสียงเพรียกนั้น
ท่ามกลางพายุพลันเกิดสงครามมังกรฆ่าฟัน
มังกรสวรรค์ตกอยู่ในนิทราด้วยเลือดพิษ
หลายกาลผ่านไป ไร้วี่แววรักษา
"เหตุใด ผู้คนในวันนี้จึงเกลียดข้า?"
พิณแห่งสายลมไร้ซึ่งการขานตอบ
ความแจ็บแค้นและเสียใจ ชีวิตและพิษในสายเลือด
ทั้งหมดกลั่นเป็นหยดน้ำจากดวงตาของมังกร
คำสาปแห่งมังกร ยังดำเนินไปในความเงียบงัน
แม้พิณสวรรค์ก็ไม่อาจเยียวยา